Marta Statkiewicz – Moje Pobliża

Gdy byłam mała mój tata spędzał ze mną całe dnie pokazując mi swój Wrocław, który zapamiętał z czasów dzieciństwa. I nigdy nie rysował przede mną obrazu miasta, który został zniszczony po wojnie, czy z którego wywożono cegły do Warszawy. W mojej wyobraźni jego Nadodrze było najwspanialszą dzielnicą w całej Polsce, której mieszkańcy tworzyli swoje małe społeczności. Nie miało znaczenia kto jakiej jest narodowości, skąd pochodził ani jakim językiem czy gwarą mówił. Ważne było jakim się jest człowiekiem.

Dorastanie w tym samym mieście, ale już kilkadziesiąt lat później, nauczyło mnie otwartości, pokory do świata i świadomości, że nic nie jest wieczne. Tak jak Wrocław, który cały czas podkreśla swoje czeskie i niemieckie korzenie, nabyłam coś w rodzaju multikulturowej mentalności. I nie ma dla mnie znaczenia czy na zadane pytanie skąd pochodzę odpowiadam Wrocław, Breslau czy Vratislav. Ważne, że mimo różnych języków i doświadczeń znajdujemy własną nić porozumienia.

Dlatego tak bardzo bliskie mi są miasta, których nie można jasno dookreślić. Wilno, Lwów, Sarajewo… Miasta, które stanowią pobliża dla wielu tak różnych ludzi.

Marta Statkiewicz

Członek Zarządu

Doktorantka na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii UWr; prowadząca zajęcia i szkolenia z prawa Unii Europejskiej; autorka licznych artykułów naukowych poświęconych polityce kulturalnej UE; uczestniczka międzynarodowych konferencji, sympozjów i seminariów; koordynatorka komitetu organizacyjnego Międzynarodowego Kongresu Lituanistów.

Marta Statkiewicz – Moje Pobliża

Bliskie są mi miasta, których nie można jasno dookreślić. Wilno, Lwów, Sarajewo...Miasta, które stanowią pobliża dla wielu tak różnych ludzi.

Marta Statkiewicz – Wiceprezes Fundacji Pobliża

Marta Statkiewicz

Członek Zarządu