{"id":747,"date":"2018-03-27T14:42:00","date_gmt":"2018-03-27T12:42:00","guid":{"rendered":"http:\/\/pobliza.pl\/?page_id=747"},"modified":"2018-03-29T09:50:46","modified_gmt":"2018-03-29T07:50:46","slug":"kamil-pecela-moje-pobliza","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/pobliza.pl\/?page_id=747","title":{"rendered":"Kamil Pecela – Moje Pobli\u017ca"},"content":{"rendered":"

[vc_row][vc_column][vc_empty_space height=”30px”][vc_separator title=”Kamil Pecela – Moje Pobli\u017ca” title_align=”separator_align_left” border_width=”3″ accent_color=”#000000″][vc_empty_space height=”30px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column width=”1\/2″][vc_column_text]i<\/p>\n

Pobli\u017ce przybywa do nas, i to przybywa jako imi\u0119. Heinz.<\/p>\n

Do\u015b\u0107 \u0142atwo okre\u015bli\u0107, czym jest moje pobli\u017ce \u2013 o ile wierzy\u0107, \u017ce to kwestia geografii. Przy odrobinie z\u0142ej woli mo\u017cna by nawi\u0105za\u0107 do nie tak zn\u00f3w z\u0142otej my\u015bli o \u015brodku obwarzanka i na tym zako\u0144czy\u0107. Wydaje mi si\u0119 jednak, \u017ce uwra\u017cliwienie na pobli\u017ca tak\u0105 wol\u0119 wyklucza. Je\u015bli to kwestia geografii, to sprawa jest prosta \u2013 moje pobli\u017ca wyznacza punkt spotkania G\u00f3rnego \u015al\u0105ska, Jury Krakowsko-Cz\u0119stochowskiej i ziemi wielu\u0144skiej. Gdzie\u015b na drugim planie sytuuj\u0105 si\u0119 Czechy, Dolny \u015al\u0105sk, Niemcy, Wielkopolska i ziemia \u0142\u00f3dzka. Narodowo to tereny polskie. Da si\u0119 odczu\u0107 jednak silny wp\u0142yw niemiecki, s\u0142abszy czeski i \u017cydowski (a \u015bci\u015blej \u2013 s\u0142aby wp\u0142yw nieobecno\u015bci \u017cywio\u0142u \u017cydowskiego). Religi\u0105 dominuj\u0105c\u0105 jest katolicyzm, kt\u00f3ry styka si\u0119 z protestantyzmem. Nie spos\u00f3b jednoznacznie stwierdzi\u0107, ile jest nienatarczywego bezbo\u017cnictwa. J\u0119zykowo, jak na ka\u017cdym pograniczu, najciekawszy jest j\u0119zyk \u201echach\u0142acki\u201d.
\nUlokowanie na styku tylu ziem powodowa\u0142o, \u017ce centrum, od kt\u00f3rego wyznaczaj\u0105 si\u0119 moje pobli\u017ca, podr\u00f3\u017cowa\u0142o w marszrucie narzuconej przez zmiany administracyjne. Centrum to zaliczano do wojew\u00f3dztwa \u0142\u00f3dzkiego, a potem przesuni\u0119to je w obr\u0119b cz\u0119stochowskiego. Dzi\u015b oficjalnie to wojew\u00f3dztwo opolskie. G\u00f3rny \u015al\u0105sk.
\nGeografia, historia, polityka i administracja ka\u017c\u0105 mi powiedzie\u0107, \u017ce moje pobli\u017ce to G\u00f3rny \u015al\u0105sk. Opis mam gotowy:<\/p>\n

\u201eWiosna, lato, jesie\u0144 i zima, odmieniaj\u0105 si\u0119 u nas regularnie. Niemamy za nadto t\u0119gich zim, ani te\u017c zbytniego gor\u0105ca. [\u2026] Lasy w r\u00f3wninach kraju maj\u0105 sosny, \u015bwierki, jawory, brzoze i olsze; d\u0119b\u00f3w coraz bardziej ubywa; modrzew\u00f3w nie wiele, a cis bardzo si\u0119 rzadko trafia. [\u2026] Zbo\u017ce rodzi si\u0119 w Szl\u0105sku wszelakiego gatunku, w mnogo\u015bci obfitej [\u2026] rzepak, czyli rzepik, siej\u0105 ju\u017c powszechniej i na olej t\u0142uk\u0105. Kartofle, przez Fryderyka W. w po\u0142owie przesz\u0142ego stulecia do Szl\u0105ska zaprowadzone, s\u0105 najg\u0142owniejszym pokarmem ludu ubogiego. Z warzyw innych, mianowicie: sa\u0142at\u0119, rzep\u0119, cebul\u0119, og\u00f3rki, pietruszk\u0119, seler\u0119, marchew i korpiele (kuloryb) [\u2026]. Lubo w Szl\u0105sku na drzewach owocowych nie zbywa, te mog\u0142yby jednak by\u0107 staranniej piel\u0119gnowane. Wi\u015bnie, gruszki, jab\u0142ka, \u015bliwki i wino udaje si\u0119 pospolicie w naszych ogrodach. [\u2026] Ro\u015bliny na pasz\u0119 dla byd\u0142a, osobliwie koniczyna, bywaj\u0105 niemal wsz\u0119dzie zasiewane. \u0141\u0105k jest dostatkiem, kt\u00f3re po cz\u0119\u015bci sposobem nowym ulepszane bywaj\u0105. [\u2026] Wspomnienia godnem jest piel\u0119gnowanie burak\u00f3w (\u0107wik\u0142y) cykoryi i chmielu. [\u2026] Z dzikich zwierz\u0105t najpospolitsze s\u0105: jelenie, sarny, zaj\u0105ce i dziki. Wilki ju\u017c o ma\u0142o zupe\u0142nie wyt\u0119pione; lisy dosy\u0107 mnogie. [\u2026] Trz\u00f3d byd\u0142a rogatego i koni, najwi\u0119kszego bogactwa rolnik\u00f3w naszych, jest dosy\u0107 znaczna mnogo\u015b\u0107. […] W Szl\u0105sku g\u00f3rnym s\u0105 wzrostu ma\u0142ego, ale wytrwa\u0142e1 <\/a><\/sup>. [\u2026] Cz\u0119\u015b\u0107 ta Szl\u0105ska, jest po wi\u0119kszej cz\u0119\u015bci krajem r\u00f3wnym, gdzie niegdzie s\u0105 tylko wzg\u00f3rki nie wielkie. [\u2026] Mieszka\u0144cy s\u0105 po wi\u0119kszej cz\u0119\u015bci plemienia S\u0142owia\u0144skiego [\u2026]. Wykszta\u0142cenie duchowe coraz si\u0119 bardziej wzmaga i dobrze pomna\u017ca\u201d.<\/p>\n

Autorem tych s\u0142\u00f3w, pochodz\u0105cych z Kr\u00f3tkiego rysu jeografii Szl\u0105ska dla nauki pocz\u0105tkowej<\/em>, jest J\u00f3zef Lompa. W kontek\u015bcie patriotyzmu lokalnego to posta\u0107 niemal archetypiczna. Imponuj\u0105ca i inspiruj\u0105ca jest jego wiara w moc sprawcz\u0105 s\u0142owa i gotowo\u015b\u0107 do po\u015bwi\u0119ce\u0144 \u2013 z tych wzgl\u0119d\u00f3w jest mi bliski. \u0141\u0105czy mnie z nim miejsce, urodzi\u0142 si\u0119 bowiem w Ole\u015bnie (niegdysiejszym Rosenbergu), w kt\u00f3rym ucz\u0119szcza\u0142em do liceum. Anna Kajtochowa pisa\u0142a, \u017ce jest ono \u201eklejnotem w koronie \u015al\u0105skich Piast\u00f3w\u201d. Na mojej mapie emocjonalnej Olesno r\u00f3wnie\u017c pozostaje wa\u017cnym punktem. W przeciwie\u0144stwie do Gorzowa, Praszki i Wielunia, kt\u00f3re nadal mieszcz\u0105 si\u0119 w geograficznym wymiarze mojego pobli\u017ca. Geografia polityczna na\u0142o\u017cona na geografi\u0119 historyczn\u0105 prowadzi jednak do pewnego paradoksu \u2013 poprawnie by\u0142oby przecie\u017c powiedzie\u0107, \u017ce centrum mojej optyki to jednak ziemia wielu\u0144ska, gdzie Praszka i Wielu\u0144 s\u0105 bli\u017cej ni\u017c Olesno.<\/p>\n

1<\/a>Nadal chodzi o konie \u2013 K.P.<\/p>\n

ii<\/p>\n

Ale to wszystko nieprawda. Pobli\u017ce bowiem tylko pozornie jest zjawiskiem ze \u015bwiata geografii. Jako \u201eco\u015b po\u0142o\u017cone blisko czego\u015b\u201d ma byt zapo\u015bredniczony, jest zawsze w ruchu, zawsze usuwa si\u0119 o krok, robi\u0105c miejsce czemu\u015b, wobec czego jest nieosi\u0105galnie blisko. Pobli\u017ce jest tam, gdzie nieskutecznie pr\u00f3buj\u0119 dotrze\u0107, to miejsce, w kt\u00f3rym odnajduj\u0119 swoje rozczarowanie, lokalizacja, w kt\u00f3rej w pogoni za \u201egdzie indziej\u201d osadzam samego siebie, aby zobaczy\u0107, \u017ce co\u015b odsun\u0119\u0142o si\u0119 ode mnie na pewien dystans. M\u00f3wi\u0105c o pobli\u017cu z wi\u0119ksz\u0105 pewno\u015bci\u0105 mog\u0119 m\u00f3wi\u0107 o sobie.
\nCo zreszt\u0105 mo\u017cna o mnie powiedzie\u0107? To mo\u017ce, \u017ce pewniej ulokowany jestem w literaturze, ni\u017c w \u201e\u015bwiecie\u201d. \u017be wi\u0119ksz\u0105 przyjemno\u015b\u0107 sprawia mi my\u015bl o Borgesowskiej mapie w skali 1:1 ni\u017c o spacerze po okolicy. Opisuj\u0105c miasto swojej licealnej m\u0142odo\u015bci raczej przypomn\u0119 cytat z Emily Dickinson na \u015bcianie, ni\u017c budynek, kt\u00f3ry go zawiera\u0142. A jeszcze ch\u0119tniej odnajd\u0119 odpowiedni fragment w pismach J\u00f3zefa Lompy. Zapytany o swoje pobli\u017ca wymieni\u0119: Opolszczyzna, czyli Olesno, gdzie urodzi\u0142 si\u0119 Lompa i Kluczbork, sk\u0105d pochodzi Heinz Piontek oraz ziemia wielu\u0144ska \u2013 Praszka Daniela Neufelda i Wielu\u0144 Augustyna Mieleskiego. Miejscowo\u015bci te istniej\u0105 dla mnie przede wszystkim jako metonimie tw\u00f3rczo\u015bci tych ludzi oraz warto\u015bci, kt\u00f3re w nich wczyta\u0142em. Miasta przekazuj\u0105 miejsce nazwiskom i idiomom literackim, te z kolei oddaj\u0105 pole mojemu do\u015bwiadczeniu czytelniczemu. Ruch ten odwraca si\u0119, kiedy chc\u0105c o sobie opowiedzie\u0107 wska\u017c\u0119 czyj\u0105\u015b tw\u00f3rczo\u015b\u0107 i miejsce, z kt\u00f3rej wyrasta.
\nNajmniejszy dystans dzieli mnie od Praszki. W 1814 roku urodzi\u0142 si\u0119 tutaj\/tam Daniel Neufeld \u2013 s\u0142awny dzia\u0142acz \u017cydowski, redaktor \u201eJutrzenki: Tygodnika dla Izraelit\u00f3w polskich\u201d – czasopisma \u017cydowskiego w j\u0119zyku polskim, kt\u00f3re wychodzi\u0142o w latach 1861-1863. Neufeld by\u0142 zwolennikiem integracji i reform. Na \u0142amach \u201eJutrzenki\u201d podejmowa\u0142 starania, aby nawi\u0105za\u0107 dialog z wszystkimi stronami trudnych relacji \u017cydowsko-polskich. Z okre\u015blonej perspektywy, ale unikaj\u0105c radykalnej stronniczo\u015bci, pr\u00f3bowa\u0142 szerzy\u0107 wiedz\u0119, wierz\u0105c, \u017ce uniemo\u017cliwia ona nienawi\u015b\u0107. Polemizuj\u0105c z w\u0142asnymi \u015brodowiskami i edukuj\u0105c polskie wciela\u0142 w \u017cycie maksym\u0119, kt\u00f3r\u0105 umie\u015bci\u0142 jako motto w pierwszym numerze \u201eJutrzenki\u201d: \u201ePok\u00f3j, pok\u00f3j z oddalonym jak i z bliskim\u201d. We wszystkich relacjach droga edukacji i rozmowy wydaje mi si\u0119 najlepsz\u0105 z mo\u017cliwych, a fakt, \u017ce dzie\u0142o Neufelda doczeka\u0142o si\u0119 kontynuator\u00f3w, dowodzi, \u017ce nie jestem w tym odosobniony. Niezale\u017cnie od stosunku do idei, kt\u00f3ra przy\u015bwieca\u0142a Neufeldowi, chcia\u0142bym dzieli\u0107 z nim t\u0119 drog\u0119 edukacji i rozmowy. Za tym wi\u0119ksz\u0105 krzywd\u0119 uznaj\u0119 nieobecno\u015b\u0107 \u017cywio\u0142u \u017cydowskiego \u2013 tak w Praszce, jak i w ka\u017cdym pobli\u017cu.
\nDzisiejsza, skrzywdzona, bo pozbawiona \u017byd\u00f3w Praszka usun\u0119\u0142a si\u0119 w tym wywodzie, odda\u0142a miejsce Neufeldowi, a potem ideom. Geograficzny konkret i blisko\u015b\u0107 zosta\u0142y odepchni\u0119te przez pobli\u017ca emocjonalne i intelektualne. Mog\u0105 one zreszt\u0105 dokona\u0107 odwrotnej operacji \u2013 zbli\u017cy\u0107 miejsca bardzo odleg\u0142e.<\/p>\n

iii<\/p>\n

Wskazuje to na kolejny paradoks s\u0142ownikowej definicji. Nie tylko moje pobli\u017ca s\u0105 bardziej mn\u0105 ni\u017c sob\u0105, ale i niekoniecznie musz\u0105 by\u0107 blisko.
\nZe wzgl\u0119d\u00f3w administracyjnych Wielu\u0144 jest mo\u017ce bardziej oddalony ni\u017c Olesno. Widziany przez filtr literacki staje si\u0119 bli\u017cszy ni\u017c miasto Dickinson i miasto Neufelda, poniewa\u017c odsy\u0142a do najbli\u017cszego mi miasta, czyli Wilna. W 1520 roku Wielu\u0144 by\u0142 bowiem \u015bwiadkiem narodzin Augustyna Mieleskiego-Rotundusa, w\u00f3jta miasta Wilna z lat 1552-1582. Stolica Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego by\u0142a jego ojczyzn\u0105 z wyboru, kt\u00f3rej jako prawnik, historyk i polemista po\u015bwi\u0119ci\u0142 sw\u00f3j literacki talent. To wa\u017cne, poniewa\u017c rozumiem uczucia Rotundusa do Wilna i Litwy tak, jak mo\u017ce je rozumie\u0107 inny zakochany. Wilno i Litwa s\u0105 by\u0107 mo\u017ce moim najwa\u017cniejszym pobli\u017cem, w pogo\u0144 za kt\u00f3rym jestem najbardziej zaanga\u017cowany, kt\u00f3remu jestem w stanie wiele po\u015bwi\u0119ci\u0107 i z kt\u00f3rym chcia\u0142bym rozmawia\u0107 jak najd\u0142u\u017cej. Jednocze\u015bnie to pobli\u017ce najdalsze i najbardziej obce, a przez t\u0119 obco\u015b\u0107 najbardziej fascynuj\u0105ce. Jego inno\u015b\u0107 chcia\u0142bym uczci\u0107 w\u0142asn\u0105 prac\u0105.
\nAugustyn Rotundus broni\u0142 Litwy przed zakusami Polak\u00f3w. W swoim dzie\u0142ku Rozmowa Polaka z Litwinem<\/em> odpiera\u0142 argumenty, kt\u00f3re mia\u0142y legitymizowa\u0107 wcielenie Litwy do Rzeczypospolitej. Zrz\u0105dzeniem losu przyczyni\u0142em si\u0119 do pojawienia si\u0119 na polskim rynku ksi\u0105\u017cki o \u0142udz\u0105co podobnym tytule. W niej r\u00f3wnie\u017c rozmowa i poznanie przedk\u0142adane s\u0105 ponad inne sposoby wsp\u00f3\u0142istnienia we wsp\u00f3lnej przestrzeni. Pot\u0119pia si\u0119 za\u015b rozwi\u0105zania si\u0142owe, obc\u0105 duchowi pobli\u017ca aneksj\u0119, maskuj\u0105c\u0105 k\u0142amstwo podejrzan\u0105 retoryk\u0119 i nieumiej\u0119tno\u015b\u0107 rozmawiania. Postawa taka jest jak najbli\u017csza naturze Wilna, miasta rozmawiaj\u0105cego ze sob\u0105 w kilku j\u0119zykach, rozgadanego i chc\u0105cego pogada\u0107. W kt\u00f3rym nikt nie s\u0142ucha, je\u015bli m\u00f3wi\u0107 tylko o sobie, ale w kt\u00f3rym zwr\u00f3c\u0105 na Ciebie uwag\u0119, je\u015bli zechcesz pos\u0142ucha\u0107. Przy tym jestem jak najdalszy od my\u015blenia o nim jako o modelu, wzorcowym pobli\u017cu czy pograniczu. Wilno jest konkretne, pojedyncze i nie stanowi wzorca \u2013 paradygmaty nie budz\u0105 uczu\u0107. A jednak nie mo\u017cna go te\u017c zdoby\u0107, o czym przekonali si\u0119 wszyscy jego w\u0142a\u015bciciele. Jak ka\u017cde z moich pobli\u017cy Wilno usuwa si\u0119 przede mn\u0105 i wabi. W swej blisko\u015bci jest nieosi\u0105galnie daleko, na zawsze pozostaj\u0105c celem i obietnic\u0105.
\nOddalenie jest kolejnym, po geograficznym (najmniej realnym) i psychologicznym, aspektem pobli\u017ca. Wydaje si\u0119 jednak, \u017ce pobli\u017ce nie jest prawdziwe w \u017cadnym z tych wymiar\u00f3w.<\/p>\n

iv<\/p>\n

To wszystko prawda, ale nie spos\u00f3b ograniczy\u0107 si\u0119 do kt\u00f3regokolwiek wymiaru. Pobli\u017ce mo\u017cna pochwyci\u0107 jedynie jako ruch, gr\u0119 pomi\u0119dzy tymi czynnikami: jakim\u015b usuwaj\u0105cym si\u0119 miejscem, mn\u0105 oraz kim\u015b obcym i dalekim \u2013 nieuchwytn\u0105 obecno\u015bci\u0105 i nieko\u0144cz\u0105c\u0105 si\u0119, pozbawion\u0105 spe\u0142nienia pr\u00f3b\u0105 stania si\u0119.
\nPobli\u017ce jest nie do ko\u0144ca geograficzne, nie do ko\u0144ca jest mn\u0105 i nie do ko\u0144ca jest blisko. Wydaje si\u0119, \u017ce to \u201enie do\u201d jest wa\u017cne. By\u0107 mo\u017ce istot\u0105 pobli\u017ca jest dystans, nie za\u015b te zjawiska, kt\u00f3re dzieli lub \u0142\u0105czy. Taki sam odcinek, przesuwaj\u0105cy si\u0119 do przodu wraz z ka\u017cdym moim krokiem. Cho\u0107bym by\u0142 Achillesem, nie dogoni\u0119 pobli\u017ca.
\nOlesno, Praszka, Wielu\u0144, Wilno. Po dotarciu w te miejsca pobli\u017ce oddala si\u0119 i zamienia w Bytom i Wroc\u0142aw, Cz\u0119stochow\u0119 i Krak\u00f3w, Kowno i K\u0142ajped\u0119. A Lompa, Neufeld i Rotundus mog\u0105 si\u0119 sta\u0107 Konwickim, Kanowiczem czy Gavelisem.
\nSpo\u015br\u00f3d wszystkich patron\u00f3w tego tekstu najbli\u017cszy wydaje mi si\u0119 jednak ten najbardziej obcy. Z miast tutaj wymienionych najrzadziej bywam w Kluczborku, czyli dawnym Kreuzbergu. W 1925 roku urodzi\u0142 si\u0119 tam\/tu Heinz Piontek \u2013 niemiecki poeta, prozaik, eseista i t\u0142umacz. W jego dzieci\u0144stwie miasto by\u0142o niemieckie i dopiero po II wojnie \u015bwiatowej zacz\u0119\u0142o nale\u017ce\u0107 do Polski. Jako raj dzieci\u0144stwa dla Piontka zosta\u0142o zatem podw\u00f3jnie utracone. Kreuzberg by\u0142 miastem pogranicznym. Kilkana\u015bcie kilometr\u00f3w dalej znajdowa\u0142a si\u0119 granica z Kongres\u00f3wk\u0105. Piontek tak j\u0105 zapami\u0119ta\u0142:<\/p>\n

\u201eBieg\u0142em [\u2026] a\u017c do s\u0142up\u00f3w granicznych. Po polskiej stronie rozci\u0105ga\u0142y si\u0119 bagniste \u0142\u0105ki, trawa na nich by\u0142a nieskoszona. [\u2026] By\u0142em podniecony, gdy spojrza\u0142em na t\u0119 nie tylko obc\u0105, ale \u00abwrog\u0105\u00bb ziemi\u0119. Jednak nie potrafi\u0142em stwierdzi\u0107 \u017cadnej r\u00f3\u017cnicy mi\u0119dzy niemieckimi a polskimi \u0142\u0105kami czy zaro\u015blami\u201d.<\/p>\n

Znam t\u0119 granic\u0119. Albo raczej jej \u015blad. Znajduje si\u0119 ona w niemal takiej samej odleg\u0142o\u015bci od mojego domu rodzinnego. Jej \u015bwiadomo\u015b\u0107 uzyska\u0142em bardzo wcze\u015bnie. Przyj\u0119\u0142o si\u0119 bowiem w ka\u017cd\u0105 Niedziel\u0119 Wielkanocn\u0105 jecha\u0107 \u201ena granic\u0119\u201d, aby zobaczy\u0107 \u201eKrzy\u017coki\u201d. Jest to (zwyczaj nadal kultywowany) konna pielgrzymka wzd\u0142u\u017c granic posiad\u0142o\u015bci gospodarzy ze wsi Sternalice. Granice gminy pokrywa\u0142y si\u0119 cz\u0119\u015bciowo z dawnymi granicami pa\u0144stwowymi. Po tym wyja\u015bnieniu ju\u017c jako dziecko zacz\u0105\u0142em mgli\u015bcie postrzega\u0107 zjawiska o nazwach \u201egranice\u201d i \u201enarodowo\u015bci\u201d. Pocz\u0105tkowo ca\u0142y proceder kojarzy\u0142 mi si\u0119 jedynie z poszukiwaniem s\u0142odko\u015bci pozostawionych przez Zaj\u0105czka w pobliskim lasku, z czasem za\u015b nabra\u0142em przekonania o umowno\u015bci granic, ich \u201eudawanym\u201d charakterze, teatralno\u015bci. Z do\u015bwiadczenia tego wyci\u0105gn\u0105\u0142em te\u017c wniosek, \u017ce dystans wobec \u201etych z niemieckiej strony\u201d jest ustanowiony. Mo\u017ce si\u0119 zmniejsza\u0107 lub zwi\u0119ksza\u0107, nie wiem czy mo\u017ce by\u0107 pokonany, by\u0107 mo\u017ce jest nawet potrzebny \u2013 \u017ceby nadawa\u0107 uroczysty charakter naszym spotkaniom. Wiem natomiast, pami\u0119tam, \u017ce \u015bmiejemy si\u0119 do tych samych rzeczy.
\nDlatego Heinz Piontek, \u017co\u0142nierz Wehrmachtu, kt\u00f3rego ojczyzn\u0105 by\u0142 j\u0119zyk niemiecki, a wi\u0119c cz\u0142owiek pozornie wrogi i obcy, wydaje mi si\u0119 najbli\u017cszy. Ten, z kt\u00f3rym dziel\u0119 \u2013 stoj\u0105c po drugiej stronie w ge\u015bcie lustrzanego sceptycyzmu \u2013 niedowierzanie wobec faktu, \u017ce pewne zaro\u015bla do jakiego\u015b tam miejsca s\u0105 niemieckie, aby po jego przekroczeniu sta\u0107 si\u0119 polskimi. Odnajduj\u0119 w nim szczeg\u00f3lny rodzaj wra\u017cliwo\u015bci i wyobra\u017ani, kt\u00f3re chcia\u0142bym nazwa\u0107 \u201elokalnymi\u201d, wierz\u0105c, pomimo niewidzialnych granic w poprzek szarozielonych \u0142\u0105k i burych p\u00f3l, \u017ce w tej lokalno\u015bci uczestnicz\u0119. Moje pobli\u017ce, pobli\u017ce Heinza Piontka, nie oddaje miejsca krajobrazom monumentalnym i widowiskowym, nie jest scen\u0105 dla wydarze\u0144 dramatycznych, epickich los\u00f3w i kluczowych zwrot\u00f3w historii. Wymaga pracy wyobra\u017ani \u2013 nie jako uzupe\u0142nienia niedostatk\u00f3w, a jako swoistej wra\u017cliwo\u015bci poznawczej. Nie toleruje jednak przesady, brutalnych ingerencji i pr\u00f3b zdominowania. Zach\u0119ca do wsp\u00f3\u0142pracy, nie godzi si\u0119 na samodzielno\u015b\u0107. Moje pobli\u017ce, pobli\u017ce Heinza Piontka, jak ka\u017cde pobli\u017ce, zaprasza do gry, tr\u0105ca w rami\u0119 i ucieka.[\/vc_column_text][vc_empty_space height=”30px”][\/vc_column][vc_column width=”1\/2″]\n\t\t\t

<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t

Ale to wszystko nieprawda. Pobli\u017ce bowiem tylko pozornie jest zjawiskiem ze \u015bwiata geografii.<\/h2>

Kamil Pecela<\/h2><\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t<\/div>[\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator title_align=”separator_align_left” border_width=”3″ accent_color=”#000000″][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator title_align=”separator_align_left” border_width=”3″ accent_color=”#000000″][vc_empty_space height=”30px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column width=”1\/6″][vc_raw_html]JTNDZGl2JTIwY2xhc3MlM0QlMjJubS10ZWFtLW1lbWJlciUyMiUzRSUwQSUzQ2RpdiUyMGNsYXNzJTNEJTIybm0tdGVhbS1tZW1iZXItaW1hZ2UlMjByb3VuZGVkJTIyJTNFJTNDaW1nJTIwc3JjJTNEJTIyaHR0cCUzQSUyRiUyRnBvYmxpemEucGwlMkZ3cC1jb250ZW50JTJGdXBsb2FkcyUyRjIwMTglMkYwMyUyRmthbWlsLmpwZyUyMiUyMGFsdCUzRCUyMkthbWlsJTIwUGVjZWxhJTIyJTNFJTBBJTNDZGl2JTIwY2xhc3MlM0QlMjJubS10ZWFtLW1lbWJlci1vdmVybGF5JTIyJTNFJTNDJTJGaSUzRSUzQyUyRmElM0UlM0MlMkZsaSUzRSUzQyUyRnVsJTNFJTNDJTJGZGl2JTNFJTNDJTJGZGl2JTNFJTNDJTJGZGl2JTNF[\/vc_raw_html][\/vc_column][vc_column width=”5\/6″ css=”.vc_custom_1492684234548{padding-bottom: 20px !important;}”][vc_column_text]<\/p>\n
\n
Kamil Pecela<\/h5>\n

doktor nauk humanistycznych, absolwent Polonistyki UJ,
\nlaureat Nagrody im. Juliusza Bardacha,
\nlituanista z powo\u0142ania, t\u0142umacz z j\u0119zyka litewskiego,
\nodpowiedzialny za stron\u0119 \u201eKultura Litwy<\/a>\u201d, entuzjasta<\/p>\n<\/div>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row][vc_column][vc_empty_space height=”30px”][vc_separator title=”Kamil Pecela – Moje Pobli\u017ca” title_align=”separator_align_left” border_width=”3″ accent_color=”#000000″][vc_empty_space height=”30px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column width=”1\/2″][vc_column_text]i Pobli\u017ce przybywa do nas, i to przybywa jako imi\u0119. Heinz. Do\u015b\u0107 \u0142atwo okre\u015bli\u0107, czym jest moje pobli\u017ce \u2013 o ile wierzy\u0107, \u017ce to kwestia geografii. Przy odrobinie z\u0142ej woli mo\u017cna by nawi\u0105za\u0107 do nie tak zn\u00f3w z\u0142otej my\u015bli o \u015brodku obwarzanka i na …<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_exactmetrics_skip_tracking":false,"footnotes":""},"class_list":["post-747","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pobliza.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/747","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pobliza.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/pobliza.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pobliza.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pobliza.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=747"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/pobliza.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/747\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":768,"href":"https:\/\/pobliza.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/747\/revisions\/768"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pobliza.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=747"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}