[vc_row][vc_column][vc_empty_space height=”30px”][vc_separator title=”Anna Kosi\u0144ska – Moje Pobli\u017ca” title_align=”separator_align_left” border_width=”3″ accent_color=”#000000″][vc_empty_space height=”30px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column width=”1\/2″][vc_column_text]Moje pobli\u017ca to \u015bcie\u017cka mojej nauki. Wiedzie od postindustrialnego Radomia, w kt\u00f3rym o czasach \u015bwietno\u015bci \u015bwiadcz\u0105 niszczej\u0105ce budynki przedwojennych jeszcze zak\u0142ad\u00f3w tytoniowych, przez cudownie studencki Lublin a\u017c do Warszawy, z kilkoma przystankami bli\u017cej lub dalej od mojej ma\u0142ej ojczyzny. Jednak nie promocje do nast\u0119pnej klasy czy kolejne etapy studi\u00f3w by\u0142y kamieniami milowymi mojej drogi, a napotkane po drodze biblioteki. Te sta\u0142y si\u0119 moimi prawdziwymi pobli\u017cami.<\/p>\n
Moim pierwszym pobli\u017cem by\u0142a ma\u0142a osiedlowa filia biblioteki miejskiej, gdzie sp\u0119dzi\u0142am dwa cudowne lata w trudnych latach 90, gdy rodzic\u00f3w nie by\u0142o sta\u0107, \u017ceby zabra\u0107 dzieciaki na wakacje. Pe\u0142na dostoje\u0144stwa Biblioteka im. Za\u0142uskich w Radomiu troch\u0119 zbyt mnie onie\u015bmiela\u0142a ci\u0119\u017ckimi drzwiami i kolumnad\u0105 przed wej\u015bciem. To co zaczyna\u0142o si\u0119 niewinnie, zmieni\u0142o si\u0119 w prawdziw\u0105 pasj\u0119 wraz z odkryciem biblioteki uniwersyteckiej. Do\u015b\u0107 p\u00f3\u017ano do niej trafi\u0142am, zwykle przebiega\u0142am tylko poblisk\u0105 k\u0142adk\u0105, chc\u0105c zaoszcz\u0119dzi\u0107 czas by dosta\u0107 si\u0119 na wydzia\u0142. Gdy jednak o\u015bmieli\u0142am si\u0119 wej\u015b\u0107 do modernistycznego gmachu, zbudowanego pod koniec lat 60. po\u015brodku kampusu Uniwersytetu Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie wiedzia\u0142am, \u017ce tam si\u0119 si\u0119 kryje moja Mekka. B\u0119d\u0105c w tym momencie \u017cycia w kt\u00f3rym tak bardo chcia\u0142am zrozumie\u0107 \u015bwiat, nagle odkry\u0142am miejsce, w kt\u00f3rym ka\u017cda ksi\u0105\u017cka chcia\u0142a mi opowiedzie\u0107 o jakiej\u015b jego cz\u0119\u015bci. Przez to, w jaki\u015b spos\u00f3b ka\u017cda biblioteka jest dla mnie pobli\u017cem. W dalekim hiszpa\u0144skim Kadyksie, kt\u00f3ry co jaki\u015b czas w filmach udaje Hawan\u0119 (bo ameryka\u0144skim producentom \u0142atwiej jest przep\u0142yn\u0105\u0107 ocean ni\u017c dosta\u0107 zezwolenie na zdj\u0119cia na Kubie) te\u017c odkry\u0142am pobli\u017ce, bo wystarczy\u0142o przekroczy\u0107 jedn\u0105 ulic\u0119, by z pla\u017cy pe\u0142nej turyst\u00f3w, bebidas frias<\/i> i \u0142upinek s\u0142onecznika znale\u017a\u0107 si\u0119 w zaciszu pe\u0142nym skumulowanej wiedzy.<\/p>\n
Ale moje pobli\u017ce to te\u017c rodzinna biblioteczka niepozornego domu na przedmie\u015bciach Berlina, gdzie pomi\u0119dzy ci\u0119\u017ckimi albumami o sztuce czy architekturze mo\u017cna znale\u017a\u0107 zabawne opowie\u015bci Wilhelma Buscha czy komiksy o Tintinie. Biblioteki to moje pobli\u017ca, bo w nich jestem blisko siebie.<\/p>\n
[\/vc_column_text][vc_empty_space height=”30px”][\/vc_column][vc_column width=”1\/2″]\n\t\t\t